Archive | Είδα κι άκουσα RSS feed for this section

helsinki_oxygenol (800x600)

Το δικό μου Ελσίνκι – μέρος 1

Τελευταίο ταξίδι στο εξωτερικό: Ιούνιος του 2012. Όσοι με γνωρίζουν καλά ξέρουν ότι  αγαπώ πολύ να ταξιδεύω και ήταν απλώς οι δυσμενείς συγκυρίες που με κράτησαν τα πέντε τελευταία χρόνια  μακριά από αυτήν την αγαπημένη δραστηριότητα. Ωστόσο, η ανοιχτή πρόσκληση αγαπημένης φίλης που διαμένει στο Ελσίνκι μου έδωσε το σπρώξιμο που χρειαζόμουν για να ξαναμπώ […]

Continue Reading Comments { 0 }
vagia_3

Κυριακή των Βαΐων 2017

Η Κυριακή των Βαΐων, ο Ιησούς πάνω στο γαϊδουράκι που μπαίνει στα Ιεροσόλυμα και η υποδοχή του από τον κόσμο, με τα βάγια, ένα πλήθος χαμογελαστό και ξυπόλυτο που επευφημεί στον χωμάτινο δρόμο, είναι εικόνες εντυπωμένες από την παιδική μου ηλικία που μου δημιουργούν έναν συναίσθημα ευφορίας και χαρμόσυνης γαλήνης. Στο μικρό σύμπαν του μυαλού […]

Continue Reading Comments { 0 }
sofia_vlavianou_1

Συζητώντας με τη Σοφία Βλαβιανού

Με τη Σοφία Βλαβιανού ανήκουμε στο ίδιο συνάφι, είναι και αυτή μεταφράστρια. Η Σοφία μαζί με την Πέννυ διατηρούν την εταιρεία μεταφραστικών υπηρεσιών Litterae. Στην πρώτη μας συνάντηση μου κίνησε το ενδιαφέρον το γεγονός ότι ήταν δίγλωσση. Θαυμάζω και ζηλεύω τους δίγλωσσους ανθρώπους. Αισθάνομαι ότι κρατούν τα κλειδιά για έναν άλλο, άγνωστο κόσμο για εμάς […]

Continue Reading Comments { 2 }
fovos_sothika

Θέατρο: Ο φόβος τρώει τα σωθικά

Στην ώριμη ηλικία των 45 είχα την ευκαιρία να δω και Φασμπίντερ. «Ο φόβος τρώει τα σωθικά» στο Θέατρο Τέχνης. Γράφτηκε το 1974 στη Γερμανία αλλά οι δυτικές κοινωνίες δεν έχουν αλλάξει πολύ από τότε, μόνο τα ονόματα των εθνοτήτων που πρωταγωνιστούν κάθε φορά (μιλάω για δυτικές κοινωνίες μα που μόνο αυτές έχω ζήσει). Ένα […]

Continue Reading Comments { 0 }
humans_of_newyork_04022017

Περί έρωτος το 2017

Το ασπρομάλλικο κορίτσι από το Μπουένος Άιρες με το φωτεινό βλέμμα (ας την πούμε Ρόζα) δεν φοβάται να ζητήσει αυτό που θέλει από τον φτερωτό θεό του έρωτα κοιτώντας μάλιστα κατάματα τον φακό (για την περίσταση, προτιμώ να επικαλούμαι παγανιστικές θεότητες με φτερά παρά χριστιανικούς λιπόσαρκους αγίους, όσο καλοπροαίρετοι κι αν είναι). Θέλει λοιπόν το […]

Continue Reading Comments { 0 }
beer_2

Για όλα φταίει το κριθάρι

 Τις προάλλες περπατούσα στη γειτονιά μου φουριόζα γιατί είχα πολλές δουλειές και χαρούμενη γιατί είχε λιακάδα. Κρατούσα στο χέρι ένα νοστιμότατο γεμιστό ψωμάκι από γνωστό φούρνο και το μασουλούσα με απόλαυση μέχρι να φτάσω στον επόμενο προορισμό μου. Παππούς 75+ με σταματά στο δρόμο και μου απαγγέλει με στεντόρεια φωνή, λες και παίζαμε σε οπερέτα: […]

Continue Reading Comments { 0 }
goodall_2

Η Jane Goodall ήταν εδώ

«Ο Ταρζάν παντρεύτηκε τη λάθος Τζέιν» είπε χαριτολογώντας η διάσημη πρωτευοντολόγος (*) και ανθρωπολόγος Jane Goodall στην ομιλία της «Λόγοι για να ελπίζουμε» την προηγούμενη Πέμπτη στην κατάμεστη από κόσμο αίθουσα του Μεγάρου Μουσικής. Και αυτή είναι η αλήθεια της γιατί η Jane από μικρό παιδί αγαπούσε τα ζώα, έδειχνε παθιασμένο ενδιαφέρον για τη συμπεριφορά […]

Continue Reading Comments { 0 }
julia

Τα θέατρά μου: Δεσποινίς Τζούλια

Το «Δεσποινίς Τζούλια» του Στρίντμπεργκ οι θεατρόφιλοι φαντάζομαι το ξέρετε. Τη βραδιά της γιορτής του μεσοκαλόκαιρου, νεαρή, ατίθαση και πλουσία κόρη την πέφτει στον υπηρέτη της, οι δυο τους παίζουν ένα παιχνίδι γοητείας και χειραγώγησης, περνάνε μαζί μια νύχτα σεξ και πάθους για να πάρει τελικά εκείνη το σκληρό μάθημα ότι και οι υπηρέτες μπορούν […]

Continue Reading Comments { 0 }
gratitude_dinner

Των ευχαριστιών ή της ευγνωμοσύνης

Σήμερα είναι η Ημέρα των Ευχαριστιών (Thanksgiving Day) για τους Αμερικανούς κατοίκους (ΗΠΑ και Καναδά) και τους Αμερικανούς πολίτες αυτών των χωρών παντού στον πλανήτη. Για τις εγκυκλοπαιδικές σας γνώσεις, η ημέρα αυτή καθιερώθηκε σε ανάμνηση των πρώτων ευχαριστιών των Ευρωπαίων αποίκων στην Αμερική που έφτασαν σώοι στη Νέα Γη και που αξιώθηκαν να έχουν […]

Continue Reading Comments { 2 }
mpourtzi_2

Το τελευταίο ταξίδι στο Ναύπλιο

Τον Απρίλιο που μας πέρασε έκανα ένα ακόμα πέρασμα από το αγαπημένο Ναύπλιο, τη γενέθλια πόλη της πατρική μου γιαγιάς. Μόνο που αυτό το ταξίδι ήταν διαφορετικό από τα προηγούμενα. Αυτό ήταν ένα ταξίδι αποχαιρετισμού. Ο τελευταίος άνθρωπος που με συνέδεε με αυτήν την πόλη, η θεία Γιαννούλα έπαθε βαρύ εγκεφαλικό και το ένστικτο και […]

Continue Reading Comments { 4 }