Archive | Είδα κι άκουσα RSS feed for this section

karydopita

Και ξανά προς τη δόξα τραβά!

Καλησπέρα σας και καλό μήνα! Όπως θα έχετε παρατηρήσει όσοι παρακολουθείτε το blog μου, τελευταίως έχω εξαφανιστεί! Ο λόγος είναι ότι έχει αλλάξει η εργασιακή μου καθημερινότητα που έχει γίνει αρκετά πιο περίπλοκη! Η νέα μου πραγματικότητα έχει πολλά καινούρια γραψίματα και αρκετό… μαγείρεμα. Πάρτε μια γεύση εδώ! Όπως μάλλον καταλάβατε εργάζομαι για ένα μαγειρικό […]

Continue Reading Comments { 0 }
sita

Ευχαριστήριο γράμμα στο φετινό καλοκαίρι

Μετά από έναν συναισθηματικά πολύ δύσκολο χειμώνα ήρθε το καλοκαίρι. Και έφτασε η ώρα που θα ξαναέκανα διακοπές! Για 15 ημέρες βουτούσα ανελλειπώς στο  θαλασσινό νερό και ανέπνεα τον λεπτό νησιώτικο αέρα. Φεύγοντας δίπλωσα με ευγνωμοσύνη μέσα στα μπαγκάζια της επιστροφής στιγμές ομορφιάς για τους επόμενους μήνες. Όταν ξεκινάς τις διακοπές με καινούρια πέδιλα – […]

Continue Reading Comments { 0 }
Ένα από τα πολλά θέατρα της Βαρσοβίας

Εκδρομή στη Βαρσοβία

Ό,τι γνώριζα για την Πολωνία ήταν η ταινία Πολωνέζικος γάμος (1998) με την υπέροχη Λένα Όλιν (να την βρείτε και να τη δείτε) και ένας 20χρονος Πολωνός  εκ Βαρσοβίας με καθηλωτικά μπλε μάτια που είχα γνωρίσει σε μια από τις θερινές μου περιπλανήσεις όταν ήμουν φοιτήτρια. Σε μια περίοδο λιγοστού ελεύθερου χρόνου αποφασίσαμε με μια […]

Continue Reading Comments { 6 }
Μοτοσυκλετιστές με κάμερα στο κράνος καλύπτουν τη διαδρομή μας - ουάου!

Ο αγώνας που περπάτησα

Το πρώτο σαββατοκύριακο του Δεκέμβρη βρέθηκα στο νησί μου, την Τήνο, με πονηρό σκοπό: Πήγα να γίνω κομμάτι ενός πολύχρωμου πλήθους δρομέων, να συμμετέχω κι εγώ στον αγώνα ορεινού τρεξίματος TINOS CHALLENGE 2017. Εδώ και έναν χρόνο έχω μεταμορφωθεί σαν τόσους άλλους σε μια αστική δρομέα και απολαμβάνω τη βελτίωση στην αντοχή μου (περπάτημα και τρέξιμο) […]

Continue Reading Comments { 0 }
soma

Τα θέατρά μου: Σώμα σε 64 κινήσεις

Ήξερα μόνο πως θα δω αυτό που λέμε σωματικό θέατρο ή χοροθέατρο. Το «Σώμα σε 64 κινήσεις» πετυχαίνει μια κατάδυση στον πυρήνα σου, στον σιωπηλό και κάποτε σκοτεινό κόσμο όπου εδρεύουν τα συναισθήματα και η γνώση του θανάτου. Μία ομάδα χορευτών-ακροβατών που έχουν δουλέψει με το σώμα τους στο έπακρον, δονούνται πάνω στη σκηνή μεταφέροντας […]

Continue Reading Comments { 0 }
fylla 8 (480x640)

Τα παλιά τα φύλλα

Τη φετινή χρονιά αφέθηκα να παρατηρώ πιο πολύ παρά ποτέ τα φύλλα των δέντρων που κοκκινίζανε, κιτρινίζανε και στο τέλος πέφτανε στην άσφαλτο ή στο χώμα. Πλατανόφυλλα, φύλλα κισσού και μικρότερα φυλλαράκια άλλων αναρριχητικών. Τα έβλεπα να αλλάζουν χρώμα πάνω στους φράχτες καθώς περνούσα συχνά από ίδιο μέρος σε διαφορετικές εβδομάδες, τα έβλεπα χάμω όταν […]

Continue Reading Comments { 0 }
konti sto timoni

Προσοχή, κοντή στο τιμόνι!

Προχτές το βράδυ που πήγα να παραλάβω τον γιο μου από το φροντιστήριο άργησα δέκα ολόκληρα λεπτά. Πέντε λεπτά που καθυστέρησα να ξεκινήσω και άλλα πέντε λόγω της απροσδόκητης κίνησης που συνάντησα μπροστά μου – Δευτεριάτικο. Όταν σταμάτησα το αυτοκίνητο με αναμμένα αλάρμ, ο γιος μου όρμησε αμέσως μέσα και τον ρώτησα: Γνωρίζεις αμέσως το […]

Continue Reading Comments { 0 }
foteino_ermari (480x640)

Ο κύκλος του φωτός

Λοιπόν όσο μεγαλώνω παρατηρώ πόσο πολύ με επηρεάζει ο κύκλος του φωτός στη φύση, οι ώρες που ο ήλιος φωτίζει τη ζωή μου κατά τη διάρκεια του χρόνου. Με το που μπαίνει ο Μάρτιος κάνω μεγάλες χαρές γιατί γίνεται αισθητό το μεγάλωμα της ημέρας. Όταν μάλιστα αλλάζουμε σε ρύθμιση θερινής ώρας λίγο μετά την εαρινή […]

Continue Reading Comments { 0 }
louloudia_zyrineio

Φθινοπωρινή λιακάδα

Ήλιος λαμπερός και που σε ζεσταίνει μέχρι το μεδούλι στην καρδιά του φθινοπώρου. Προχωρώ στο πεζοδρόμιο. Χαζεύω τα χρυσοκόκκινα φύλλα που πληθαίνουν στους φράχτες. Είναι αριστούργημα έτσι όπως τα φωτίζει ο πρωινός ήλιος. Γιαγιά απροσδιορίστου ηλικίας προχωράει και αυτή στο πεζοδρόμιο, από την αντίθετη πλευρά. Λεπτή, φτεράκι, με κλασσικά γιαγιαδίστικα μαύρα, λευκό κοτσάκι, μπαστουνάκι και […]

Continue Reading Comments { 0 }
loula (640x480)

Αποχαιρετισμός στον ήχο του όπλου

Το 1987, όταν ήμουν μαθήτρια λυκείου, είδα στο θέατρο την πρώτη μου ενήλικη παράσταση. Είχε σίγουρα προηγηθεί κάποιος κακοπαιγμένος Μολιέρος σε πρωινή παράσταση για μαθητές. ΑΥΤΗ όμως ήταν πραγματική παράσταση. Ήταν «Ο ήχος του όπλου» της Λούλας Αναγνωστάκη. Είχα το προνόμιο να δω ένα έργο μιας σπουδαίας θεατρικής συγγραφέως στην τελευταία παράσταση που σκηνοθέτησε ο […]

Continue Reading Comments { 0 }