Archive | Είδα κι άκουσα RSS feed for this section

autumn_swiss

Φθινοπωρινό φύλλο

Χτες κάποιος που αγαπώ μου έκανε δώρο ένα κομμάτι “πραγματικό φθινόπωρο”. Ένα μεγάλο κόκκινο φύλλο από κάποια αλέα της βόρειας Ευρώπης ταξίδεψε μέσα σε μία βαλίτσα και ήρθε να με βρει. ‘Ηταν ακόμα λιγάκι νωπό, διατηρούσε τους χυμούς του κι έτσι δεν τσάκισε, δεν έσπασε στο μεγάλο του ταξίδι. Το έπιασα στα χέρια μου και […]

Continue Reading Comments { 4 }
kounies

Πώς να κάνετε κομπλιμέντα σε μια γυναίκα

Μια φορά κι έναν καιρό, όταν ο γιος μου ήταν τριών είχαμε εκδράμει στης γειτονιάς το κοντινό παρκάκι για την καθιερωμένη μας βόλτα. Το παιδί μου δεν είχε ακόμη εμπεδώσει τον μηχανισμό “κουνάω τα πόδια μου μπρος-πίσω και κάνω την κούνια να πάει ψηλά”. Έτσι στεκόμουν πίσω του όπως κάνουν οι μανάδες χιλιάδες χρόνια τώρα […]

Continue Reading Comments { 0 }
runner

Μια Κυριακή στο δρόμο

Χτες το απόγευμα βγήκα στο δρόμο για ένα τρεξιματάκι. Σε αυτό το σημείο όσοι γνωρίζουν τις συνήθειές μου φαντάζομαι ότι αυτομάτως μειδιούν ή απλώς ξεκαρδίζονται. Ναι λοιπόν, εδώ και ένα μήνα περίπου κάνω ένα καθημερινό oλιγόλεπτo τρέξιμο, γύρω στα 800 μέτρα. Τρίχες θα μου πείτε. Όμως  αυτές οι τρίχες αθροιζόμενες για 40μέρες έχουν φέρει μερικές […]

Continue Reading Comments { 0 }
vorrisis_11

Συνέντευξη: Μανώλης Βορρίσης. Για τις γάτες με αγάπη

Ο Μανώλης Βορρίσης είναι κτηνίατρος που ζει στη Σύρο και έχει βαλθεί εκτός ωραρίου εργασίας να ομορφύνει τη ζωή των γατών και των ανθρώπων του νησιού. Ο Κήπος της Γάτας στην Ερμούπολη της Σύρου προσφέρει καθαρό φαγητό (ξηρά τροφή), νερό, στέγαστρα και σύντομα καλαίσθητα σπιτάκια για το χειμώνα και έχει ήδη αρχίσει να γίνεται σημείο […]

Continue Reading Comments { 2 }
anakyklosi

This is not a plastic bag

Το μακρινό 2007 έκανα ένα υπερατλαντικό ταξίδι – το ένα από τα δύο της ζωής μου. Προσγειώθηκα στο Λος Άντζελες με σκοπό να πάρω άλλη πτήση για πιο βόρεια είχα όμως την ατυχία να χάσω την ανταπόκριση. Έτσι, έμενα να περάσω το βράδυ μου σε ένα από τα ξενοδοχεία που βρίσκονται πέριξ των αεροδρομίων. Ένα […]

Continue Reading Comments { 0 }
old_people_sitting_bench

Τέλος καλοκαιριού

Πόσοι ηλικιωμένοι χωράνε σε ένα παγκάκι; Μέσα απ΄τα τζάμια του αυτοκινήτου μου μέτρησα πέντε. Οι τελευταίες αχτίδες της ημέρας έκαναν τα αραιά, γκρίζα μαλλιά και τα τριμμένα σακάκια να γυαλίζουν. Λεπτομέρεια: το παγκάκι κοιτούσε τη θάλασσα. Save Save

Continue Reading Comments { 0 }
haiku

Χαϊκού στο νησί των ανέμων

Ο ψυχολόγος Υπήρξε σαφέστατος. Ν’ αφήσω νύχια (Θεραπευτική αγωγή, του Χάρη Μελιτά) Ο ποιητής λιτός, χωρίς στόμφο, με λεπτό χιούμορ, τόσο στη γραφή όσο και στην απαγγελία που πρόσφερε στο κοινό του. Οι μέρες στο νησί κουβαλούν μικρά, απρόσμενα θραύσματα ποίησης ακόμη και στα ροζέ άνθη της βουκαμβίλιας που τρυπώνουν στο κασάκι της γάτας, περιπαίζοντας […]

Continue Reading Comments { 0 }
science_reactors_3

Τα θέατρά μου: Science Reactors, καταλύτες γέλιου

Θέλω να σας συστήσω τους Science Reactors αν δεν τους γνωρίζετε ή δεν τους έχετε ήδη ακουστά. Πρόκειται για μια παρέα επιστημόνων, νέων και λιγότερο νέων  –φυσικών, χημικών, βιολόγων, αστροφυσικών– που αποφάσισαν οικειοθελώς να βγουν από την απομόνωση του εργαστηρίου τους και να επικοινωνήσουν τα «μυστικά» της επιστήμης και της τεχνολογίας στους κοινούς θνητούς με […]

Continue Reading Comments { 0 }
nysta_1

Νύστα στο τιμόνι

Πριν από δύο εβδομάδες βρέθηκα να οδηγώ στην εθνική καθ’ οδόν για το Ναύπλιο. Όλο χαρά που είχα επίσημη δικαιολογία τον αγώνα στίβου του γιου μου για να κάνω μια εκδρομή. Με το που μπήκα λοιπόν στην «Ολυμπία Οδό» και έβαλα το χέρι στην τσέπη για τα διόδια η συμπαθής υπάλληλος στο κουβούκλιο μου έχωσε […]

Continue Reading Comments { 0 }
radio_retro

Για ένα μαξιλάρι

Όλα ξεκίνησαν από ένα ρετρό ραδιόφωνο με ξύλινη επένδυση που έκανα δώρο στον εαυτό μου όταν χώρισα από μια μακροχρόνια σχέση. Λοιπόν το ραδιόφωνο αυτό έμεινε στο κουτί του για δύο χρόνια. Ο λόγος; Επειδή δεν υπήρχε στο υπνοδωμάτιο ελεύθερη επιφάνεια για να το ακουμπήσω. Είχα μετατρέψει την κρεβατοκάμαρά μου στην αποθηκευτική ζώνη του σπιτιού. […]

Continue Reading Comments { 0 }