Tag Archives | προσωπικές σκέψεις

ellinismos_1 (640x480)

Οδός Ομήρου αριθμός 28

Έχετε ακούσει για δεύτερες ευκαιρίες; Ε, λοιπόν στη ζωή εμφανίζονται κάμποσες από αυτές μόνο που πρέπει να είναι κανείς σε ετοιμότητα για να τις αδράξει. Πριν από πολλά-πολλά χρόνια ήμουν μαθήτρια της πρώτης δημοτικού σε ένα μικρό σχολείο κάπου στο Νέο Ψυχικό. Ελληνισμό το λέγανε. Στο ισόγειο του κτιρίου που στέγαζε το σχολείο μου είχαν […]

Continue Reading Comments { 0 }
roda_einai

Προσωπικό πολιτικό μανιφέστο

Πιστεύω σε έναν κόσμο στον οποίο όλοι θα έχουν πρόσβαση στο καθαρό νερό, στην περίθαλψη και στην παιδεία – δωρεάν. Έναν κόσμο στον οποίο όλοι θα έχουν να φάνε και να ντυθούνε. Έναν κόσμο στον οποίο αυτοί που στροφάρουν περισσότερο, (γιατί δεν είμαστε όλοι ίδιοι στις ικανότητες και στις δυνατότητες) θα έχουν το δικαίωμα και […]

Continue Reading Comments { 0 }
old house Nafplion

Στην αυλή της

Την είδα. Με τα άσπρα της μαλλιά, καλοχτενισμένα αλλά όχι κομμωτηρίου. Στο τραπέζι της αυλής της με ένα βιβλίο της Ωκεανίδας – Ασημένια Σειρά στα χέρια. Διάβαζε. Χωρίς γυαλιά, Παναγία μου. Είχα μέρες να τη δω στην αυλή της και ανησύχησα. Περνώ κάθε μέρα μπροστά από το σπίτι της όταν βγαίνω για μικροδουλειές – είναι […]

Continue Reading Comments { 2 }
https://gr.pinterest.com/explore/peace-signs/?lp=true

Ο θαυμαστός καινούριος κόσμος των εφήβων

Όταν ο γιος μου έκανε τα μαθήματά του για το σχολείο, είχε 5-6 ανοιχτά παράθυρα στον υπολογιστή του, το σήμα του Instant Messenger αναβόσβηνε συνέχεια, το κινητό του χτυπούσε κάθε τόσο και «κατέβαζε» μουσική και έβλεπε τηλεόραση με την άκρη του ματιού του. Δεν ξέρω αν κατάφερνε να κάνει τα μαθήματά του όμως απ’ ότι […]

Continue Reading Comments { 0 }
vagia_3

Κυριακή των Βαΐων 2017

Η Κυριακή των Βαΐων, ο Ιησούς πάνω στο γαϊδουράκι που μπαίνει στα Ιεροσόλυμα και η υποδοχή του από τον κόσμο, με τα βάγια, ένα πλήθος χαμογελαστό και ξυπόλυτο που επευφημεί στον χωμάτινο δρόμο, είναι εικόνες εντυπωμένες από την παιδική μου ηλικία που μου δημιουργούν έναν συναίσθημα ευφορίας και χαρμόσυνης γαλήνης. Στο μικρό σύμπαν του μυαλού […]

Continue Reading Comments { 0 }
image82948212

Δικαίωμα… όπως στο πόκερ

«Η ευγνωμοσύνη μας κάνει ανοιχτούς στις άπειρες δυνατότητες που υπάρχουν. Η ευγνωμοσύνη μας φέρνει πιο κοντά στους άλλους. Και μας κάνει πιο ευτυχισμένους». Γράφει σήμερα ο μαρκετίστας και μπλόγκερ Seth Godin στη ‘γραφομηχανή’ του. Η ευγνωμοσύνη είναι επιλογή. Το να θεωρείς τα πάντα δικαίωμά σου-προνόμιό σου είναι επίσης επιλογή, που δεν επιτρέπει να νοιώσεις ευγνωμοσύνη, […]

Continue Reading Comments { 0 }
gratitude_dinner

Των ευχαριστιών ή της ευγνωμοσύνης

Σήμερα είναι η Ημέρα των Ευχαριστιών (Thanksgiving Day) για τους Αμερικανούς κατοίκους (ΗΠΑ και Καναδά) και τους Αμερικανούς πολίτες αυτών των χωρών παντού στον πλανήτη. Για τις εγκυκλοπαιδικές σας γνώσεις, η ημέρα αυτή καθιερώθηκε σε ανάμνηση των πρώτων ευχαριστιών των Ευρωπαίων αποίκων στην Αμερική που έφτασαν σώοι στη Νέα Γη και που αξιώθηκαν να έχουν […]

Continue Reading Comments { 2 }
mpourtzi_2

Το τελευταίο ταξίδι στο Ναύπλιο

Τον Απρίλιο που μας πέρασε έκανα ένα ακόμα πέρασμα από το αγαπημένο Ναύπλιο, τη γενέθλια πόλη της πατρική μου γιαγιάς. Μόνο που αυτό το ταξίδι ήταν διαφορετικό από τα προηγούμενα. Αυτό ήταν ένα ταξίδι αποχαιρετισμού. Ο τελευταίος άνθρωπος που με συνέδεε με αυτήν την πόλη, η θεία Γιαννούλα έπαθε βαρύ εγκεφαλικό και το ένστικτο και […]

Continue Reading Comments { 4 }
autumn_swiss

Φθινοπωρινό φύλλο

Χτες κάποιος που αγαπώ μου έκανε δώρο ένα κομμάτι “πραγματικό φθινόπωρο”. Ένα μεγάλο κόκκινο φύλλο από κάποια αλέα της βόρειας Ευρώπης ταξίδεψε μέσα σε μία βαλίτσα και ήρθε να με βρει. ‘Ηταν ακόμα λιγάκι νωπό, διατηρούσε τους χυμούς του κι έτσι δεν τσάκισε, δεν έσπασε στο μεγάλο του ταξίδι. Το έπιασα στα χέρια μου και […]

Continue Reading Comments { 4 }
kounies

Πώς να κάνετε κομπλιμέντα σε μια γυναίκα

Μια φορά κι έναν καιρό, όταν ο γιος μου ήταν τριών είχαμε εκδράμει στης γειτονιάς το κοντινό παρκάκι για την καθιερωμένη μας βόλτα. Το παιδί μου δεν είχε ακόμη εμπεδώσει τον μηχανισμό “κουνάω τα πόδια μου μπρος-πίσω και κάνω την κούνια να πάει ψηλά”. Έτσι στεκόμουν πίσω του όπως κάνουν οι μανάδες χιλιάδες χρόνια τώρα […]

Continue Reading Comments { 0 }