Οι Κυριακές είναι λιγάκι δύσκολες αυτήν την περίοδο. Σήμερα είχε ένα τσικ δυσκολίας παραπάνω. Βγήκα όμως για έναν μικρό περίπατο 15 λεπτών για να ξεμουδιάσω και συνάντησα έναν μάλλον νέο άντρα ο οποίος με σοβαρότητα και μεθοδικότητα τάιζε κάποιες γάτες της γειτονιάς.
Έτυχε να είναι και ομορφόγατες όλες τους και στάθηκα λίγο να τις χαζέψω που ορμούσαν χαρούμενες στην τροφή. Χαμογέλασα στον άνθρωπο, είπα και μια καλησπέρα κι έτσι κάναμε μια μικρή κουβέντα πάνω στην οποία με πληροφόρησε πως είναι εθελοντής στο Δήμο στο θέμα αδέσποτων και έχει αναλάβει να σιτίζει με δικά του έξοδα (αυτό ασχολίαστο) τις γάτες σε έναν συγκεκριμένο τομέα της περιοχής.
Να, σε κάτι τέτοια τυχαία συναπαντήματα παίρνω κουράγιο ότι υπάρχουν άνθρωποι, άντρες και γυναίκες ανάμεσά μας, που κρατούν ζωντανό το νόημα της ζωής
Φεύγοντας τον ρώτησα ποιο είναι το μικρό του όνομα (πάντα το διευκρινίζω σε αγνώστους, δεν ρωτάω ποτέ ονοματεπώνυμο γιατί ούτε stalker είμαι ούτε τροχονόμος που ετοιμάζεται να κόψει κλήση) και χαιρέτησα.
Επίσης συναντήθηκα με την πρώτη για φέτος ανεμώνα. Κερδισμένη η μέρα μου.
