Ζούσε σε ένα δυάρι του πρώτου ορόφου μιας πολυκατοικίας του ’60, απέναντι από το γήπεδο του Παναθηναϊκού στην Αλεξάνδρας.

Προχτές πήγα στην ορθοδοντικό και μου έβγαλε τα σιδεράκια που φορούσα τους τελευταίους 20 μήνες. Με δύο δυνατά τσαφ της τανάλιας με απελευθέρωσε.

Σήμερα ήταν μια ημέρα σε αναμονή.

Καλημέρα, καλή χρονιά! Είναι ωραίο να ξυπνάς και να ξέρεις ότι, σήμερα, αυτό το πρωινό, το μεγαλύτερο πρόβλημά σου είναι ότι λόγω κάποιας ιδιοτροπίας του φούρνου απέτυχε η βασιλόπιτα και δεν μπορείς να απολαύσεις το αγαπημένο σου πρωινό όλων των εποχών, βασιλόπιτα με καυτό Earl Grey. Παλιότερα θα είχα φρικάρει, μέχρι που θα το είχα θεωρήσει κακό οιωνό της χρονιάς που μόλις μπήκε. Αυτή τη φορά, μετά το αρχικό σοκ απλώς γέλασα με το περίεργο σύμπαν που μας περιβάλλει.

Αν περίμενες να διαβάσεις κάτι πονηρό την πάτησες! Αυτό που συμβαίνει είναι ότι την τελευταία εβδομάδα ξεκίνησα μια νέα συνήθεια που βρίσκω ιδιαίτερα χρήσιμη και θέλω να τη μοιραστώ:

Προλαβαίνω μόνο να σε κεράσω ένα ποτήρι ζεστό κόκκινο κρασί με κανέλα και φλούδα μανταρίνι.

Καιρός για μανιτάρια;

Μερικές μέρες είναι στην πληρότητά τους σαν ένα πιάτο ζεστό, σπιτίσιο φαγητό.