Τι σκέφτεσαι όταν διαβάζεις “Music straight out of camera”; Εμένα μου θυμίζει εποχές που οι άνθρωποι πειραματίζονταν με μαγικά κουτιά προσπαθώντας να βγάλουν από μέσα ήχους και εικόνες, κουτιά με ονόματα όπως lanterna magica, camera obscura… Όμως ο δικός μας σύγχρονος «σαμάνος» VDouros ήταν οπλισμένος με μια υπερσύγχρονη Nikon, λάπτοπ, προτζέκτορα και ο «σαμάνος» νούμερο 2 Eddie SpaceTime είχε ένα δικό του μαγικό κουτί που έντυνε την ατμόσφαιρα με ξόρκια-μελωδίες που δε σ’ αφήνανε να φύγεις από το φιλόξενο χώρο του μπαρ Comme il FauX.
Ο VDouros και ο Eddie μας πήραν μαζί τους σε μια διαδραστική περιπέτεια φωτογραφίζοντας όλους τους παρευρισκόμενους στο μπαρ και προβάλλοντας τα φωτογραφήματα σε πραγματικό χρόνο. Η ατμόσφαιρα χαλαρή, ο φακός της Nikon κοιτάει φιλοπερίεργα μα όχι αδιάκριτα και αποτυπώνει τις συνομιλίες των ματιών, τις κινήσεις των δακτύλων καθώς σφίγγουν ένα ποτήρι ή εξηγούν κάτι στο συνομιλητή τους, χαμόγελα μικρά και μεγάλα, τις ρυτίδες γύρω από τα μάτια μου όταν γελάω, το print στο φόρεμά της, βλέμματα που στοχεύουν άλλοτε ψηλά, άλλοτε χαμηλά, ένα καλογραμμένο στόμα τονισμένο με σκούρο κραγιόν, το κεχριμπαρί ρούμι σε κολονάτα ποτήρια, τις τουλίπες στο βάζο που διατηρούν ακόμα τη δροσιά τους (τις άγγιξα με το δάχτυλο και ξέρω).
Από την Παρασκευή 27 Μαρτίου μεγάλο μέρος από τις φωτογραφίες εκείνης της μιας και μοναδικής βραδιάς θα… κρεμαστούν στα μανταλάκια και θα μπορείτε κι εσείς να τις απολαύσετε μέχρι τέλος Απριλίου στο μπαρ Comme il FauX. Την Παρασκευή, βραδιά των εγκαινίων, το βράδυ, ο Eddie θα επιλέγει και πάλι ονειρικές μουσικές για να σας θωπεύσει ή να σας θεραπεύσει. Θα ακολουθήσει πάρτι …αποκαθήλωσης των φωτογραφιών. Στο μπαρ Comme il FauX, Πλατεία Καρύτση 6, τηλ. 213 0314053.
Το παραπάνω κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε εδώ.
Προσπαθείς να διαχειριστείς έναν δυσαρεστημένο πελάτη; Επισκευάζεις ένα χαλασμένο μηχάνημα; Μπήκες στο νοσοκομείο για εγχείριση σκωληκοειδίτιδας; Ξενυχτάς πολλές μέρες στη σειρά για να τηρήσεις την προθεσμία ενός πρότζεκτ; Φροντίζεις ένα παιδί που κλαίει επειδή έπεσε και χτύπησε; Τότε είσαι στο τεταρτημόριο I, ένα συρτάρι με σημαντικές και επείγουσες δραστηριότητες. Είναι εδώ που χρησιμοποιείς όλη την εμπειρία και την κριτική σου ικανότητα για να αντιμετωπίσεις αυτά που σου φέρνει η ζωή στο εδώ και τώρα.
Πολύ αργά πλέον. Οι κόκα-κόλες βρίσκονται μακριά από το ταμείο, στον άλλο όροφο – δεν προλαβαίνεις να στείλεις το γιο σου να φέρει μία. Αναστενάζεις στωικά και τότε ο μπροστινός σου κάνει μισή στροφή προς το μέρος σου και σου πιάνει ευγενώς την ψιλοκουβέντα. Απλά, με φυσικότητα και χιούμορ. Και εκτιμάς πολύ στους ανθρώπους το χιούμορ. Στο μεταξύ τον καλοκοιτάς: σαράντα-φεύγα, ειλικρινές χαμόγελο, ζεστή ματιά, συμπαθή χαρακτηριστικά προσώπου, ψηλός, με σπορτίφ αλλά ουχί εξεζητημένη εμφάνιση. Χμ… Και κατέχει την τέχνη του ομιλείν. Ήδη κάνεις την ασυναίσθητη κίνηση να φτιάξεις με το χέρι τα μαλλιά σου. Του δείχνεις με τα μάτια τις κόκα-κόλες. «Ήθελα κι εγώ να αγοράσω μία αλλά το ξέχασα…». Σου παραθέτει χαριτωμένο λογύδριο περί υγιεινής διατροφής που κι εκείνος αδυνατεί να τηρήσει και με το πλέον αφοπλιστικό του χαμόγελο προτείνει «Μπορώ να σας δώσω μία από τις δικές μου». Και συνεχίζει με παιγνιώδη λάμψη στα μάτια «Μία είναι αρκετή για να κάνει τη ζημιά;» Τη ζημιά μας την έχεις κάνει ήδη λες από μέσα σου ενώ κατακλύζεσαι από ενδορφίνες. Δέχεσαι την ευγενή προσφορά και τον ευχαριστείς πάραυτα με το πιο ναζιάρικο-γοητευτικό σου χαμόγελο ενώ συγχρόνως σε dt σκανάρεις το δεξί του χέρι: δεν φοράει βέρα όμως τι είναι αυτό στον παράμεσο του αριστερού; Μήπως είναι απλώς χαλκάς της μοδός; Δεν προλαβαίνεις να το ξεκαθαρίσεις λέγοντας κάτι ευφυές – χρειάζεται και διακριτικότητα γιατί έχεις και το παιδί από δίπλα το οποίο μάλλον έχει πάρει πρέφα ότι εσύ χαριεντίζεσαι με τον άγνωστο. Εκείνος πληρώνει και φεύγει. Ο έρωτας είναι εξόχως αποδημητικό πουλί. Εσύ όμως τώρα ξέρεις ότι το φλερτ πάει και σουπερμάρκετ.
