About stapliktra

Author Archive | stapliktra

girl_runners

Πέτα Μαρίνα, πέτα!

Για άλλη μια φορά σε στάδιο της περιφέρειας για αγώνες. Έτσι είναι, όταν τα παιδιά σου έχουν ασχολούνται συστηματικά με τον αθλητισμό (επειδή τους αρέσει), ως γονιός έχεις την υποχρέωση και το προνόμιο να τα συνοδεύεις ημερίδες αθλητισμού, αγώνες, τουρνουά (αναλόγως το άθλημα) εντός και εκτός πόλης. Προσωπικά το βλέπω σαν μια ευκαιρία να κάνω […]

Continue Reading Comments { 0 }
dolopes

Θέλω να παίξω να χαρώ. Εσείς;

Από τον Ιανουάριο ξεκίνησα να αναζητώ τα βήματά μου στο χορό μαζί με τους αγαπημένους μου πλέον ΔΟΛΟΠΕΣ, που αυτοπροσδιορίζονται ως σύλλογος χορευτικής έκφρασης και λαογραφικής μελέτης. Πολλή αγάπη για τη χορευτική μας παράδοση, πολλή έννοια για τη σύνδεση των ανθρώπων, γνησιος ενθουσιασμός για τα αυτοσχέδια γλέντια. Τα βήματά μου σιγά-σιγά άρχισαν να παίρνουν σχήμα […]

Continue Reading Comments { 0 }
https://gr.pinterest.com/explore/peace-signs/?lp=true

Ο θαυμαστός καινούριος κόσμος των εφήβων

Όταν ο γιος μου έκανε τα μαθήματά του για το σχολείο, είχε 5-6 ανοιχτά παράθυρα στον υπολογιστή του, το σήμα του Instant Messenger αναβόσβηνε συνέχεια, το κινητό του χτυπούσε κάθε τόσο και «κατέβαζε» μουσική και έβλεπε τηλεόραση με την άκρη του ματιού του. Δεν ξέρω αν κατάφερνε να κάνει τα μαθήματά του όμως απ’ ότι […]

Continue Reading Comments { 0 }
helsinki_sauna_b

Το δικό μου Ελσίνκι – μέρος 3

Το Ελσίνκι έχει πολλά ενδιαφέροντα μουσεία όπως μπορείτε να δείτε και στον επίσημο τουριστικό οδηγό της πόλης. Εμένα, επειδή εμένα με ξεσήκωσε η τριήμερη λιακάδα τελικώς επισκέφθηκα μόνο δύο από αυτά: το Ateneum και το HAM (Helsinki Art Museum). Το Ateneum είναι η Εθνική Πινακοθήκη της Φινλανδίας και στεγάζεται σε ένα επιβλητικό κτίριο του 19ου […]

Continue Reading Comments { 0 }
gounina_aftakia

Το δικό μου Ελσίνκι – μέρος 2

Καταρχήν έχω να πω ότι η διαμονή μου στο Ελσίνκι υπήρξε ηλιόλουστη σε ποσοστό 80% κάτι διόλου ευκαταφρόνητο σε αυτήν την πόλη στα τέλη Μαρτίου και ευχαρίστησα πολλάκις την καλή μου τύχη γι’ αυτό. Η θερμοκρασία βέβαια ήταν 5-6 βαθμοί Κελσίου (σε πλήρη ηλιοφάνεια) οπότε δεν αποχωρίστηκα στιγμή τα γούνινα «αφτάκια» που αγόρασα επί τούτου […]

Continue Reading Comments { 1 }
yperoxa_pragmata_fin

Τα θέατρά μου: Όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα

Όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα πώς χωρέσανε σε μια παράσταση 80 λεπτών! Ενσυναίσθηση, τρυφερότητα, χιούμορ, ελπίδα. Μια παράσταση που πάλλεται από συναισθήματα, μια παράσταση που χορεύει μαζί σου και σου επιτρέπει να καθρεφτίσεις τις δικές σου δυσκολίες, τις δικές σου λύπες, μα και τις δικές σου αγάπες, τα δικά σου κατορθώματα, τις δικές σου ελπίδες. […]

Continue Reading Comments { 0 }
helsinki_oxygenol (800x600)

Το δικό μου Ελσίνκι – μέρος 1

Τελευταίο ταξίδι στο εξωτερικό: Ιούνιος του 2012. Όσοι με γνωρίζουν καλά ξέρουν ότι  αγαπώ πολύ να ταξιδεύω και ήταν απλώς οι δυσμενείς συγκυρίες που με κράτησαν τα πέντε τελευταία χρόνια  μακριά από αυτήν την αγαπημένη δραστηριότητα. Ωστόσο, η ανοιχτή πρόσκληση αγαπημένης φίλης που διαμένει στο Ελσίνκι (πρωτεύουσα της Φινλανδίας) μου έδωσε το σπρώξιμο που χρειαζόμουν […]

Continue Reading Comments { 1 }
vagia_3

Κυριακή των Βαΐων 2017

Η Κυριακή των Βαΐων, ο Ιησούς πάνω στο γαϊδουράκι που μπαίνει στα Ιεροσόλυμα και η υποδοχή του από τον κόσμο, με τα βάγια, ένα πλήθος χαμογελαστό και ξυπόλυτο που επευφημεί στον χωμάτινο δρόμο, είναι εικόνες εντυπωμένες από την παιδική μου ηλικία που μου δημιουργούν έναν συναίσθημα ευφορίας και χαρμόσυνης γαλήνης. Στο μικρό σύμπαν του μυαλού […]

Continue Reading Comments { 0 }
sofia_vlavianou_1

Συζητώντας με τη Σοφία Βλαβιανού

Με τη Σοφία Βλαβιανού ανήκουμε στο ίδιο συνάφι, είναι και αυτή μεταφράστρια. Η Σοφία μαζί με την Πέννυ διατηρούν την εταιρεία μεταφραστικών υπηρεσιών Litterae. Στην πρώτη μας συνάντηση μου κίνησε το ενδιαφέρον το γεγονός ότι ήταν δίγλωσση. Θαυμάζω και ζηλεύω τους δίγλωσσους ανθρώπους. Αισθάνομαι ότι κρατούν τα κλειδιά για έναν άλλο, άγνωστο κόσμο για εμάς […]

Continue Reading Comments { 2 }
fovos_sothika

Θέατρο: Ο φόβος τρώει τα σωθικά

Στην ώριμη ηλικία των 45 είχα την ευκαιρία να δω και Φασμπίντερ. «Ο φόβος τρώει τα σωθικά» στο Θέατρο Τέχνης. Γράφτηκε το 1974 στη Γερμανία αλλά οι δυτικές κοινωνίες δεν έχουν αλλάξει πολύ από τότε, μόνο τα ονόματα των εθνοτήτων που πρωταγωνιστούν κάθε φορά (μιλάω για δυτικές κοινωνίες μα που μόνο αυτές έχω ζήσει). Ένα […]

Continue Reading Comments { 0 }